🌙 பாத்திமாவின் இரண்டு ரொட்டிகள்

 



🌙 பாத்திமாவின் இரண்டு ரொட்டிகள்

பழங்காலத்தில், கூஃபா நகரில் பாத்திமா என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு ஏழை விதவைப் பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்குச் சில சிறு குழந்தைகள் இருந்தனர். அவர்கள் மிகவும் வறுமையில் வாழ்ந்தாலும், பாத்திமா அல்லாஹ்வின் மீது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டவளாகவும், மகிழ்ச்சியானவளாகவும் இருந்தாள்.

ஒரு நாள், பாத்திமாவின் வீட்டில் அடுப்பில் சுடப்பட்ட இரண்டு ரொட்டிகள் மட்டுமே இருந்தன. அதுதான் அன்று இரவு தங்கள் குடும்பத்திற்குக் கிடைத்த ஒரே உணவு. பாத்திமா அந்த ரொட்டிகளைத் தன் குழந்தைகளுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுக்கத் தயாரானாள்.

அப்போது, வெளியே கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. பாத்திமா சென்று பார்த்தாள். அங்கே மிகவும் மெலிந்த, கந்தலான ஆடை அணிந்த ஒரு வயதான யாசகர் நின்று கொண்டிருந்தார்.

"சகோதரியே, நான் இரண்டு நாட்களாக எதுவும் சாப்பிடவில்லை. நான் மிகவும் பசியுடன் இருக்கிறேன். என்னால் முடிந்தால் ஏதேனும் உணவு தாருங்கள்," என்று அவர் மிகவும் கம்மிய குரலில் கேட்டார்.

பாத்திமாவுக்குத் தன் குழந்தைகளின் பசி நினைவுக்கு வந்தது. இருந்தாலும், யாசகரின் பரிதாபமான தோற்றத்தைப் பார்த்தபோது, பாத்திமாவின் மனதில் இரக்கம் பொங்கியது.

அவள் தனக்கு இருந்த ஒரே உணவான இரண்டு ரொட்டிகளையும் தயக்கமின்றி எடுத்து வந்து, அந்த யாசகரிடம் கொடுத்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் விருந்தினரே, இதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கருணை காட்டுவானாக," என்று கூறினாள்.

யாசகர் ஆச்சரியத்துடனும், மனநிறைவுடனும் ரொட்டிகளை வாங்கிக்கொண்டு, பாத்திமாவையும், அவள் குடும்பத்தையும் மனதார வாழ்த்திவிட்டுச் சென்றார்.

பாத்திமா உள்ளே வந்தாள். குழந்தைகள் சோகமாகக் காணப்பட்டனர். "அம்மா, நமக்கு இன்னும் உணவு இல்லையே?" என்று கேட்டனர். பாத்திமா புன்னகையுடன், "குழந்தைகளே, கவலைப்படாதீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள். நாம் நம்முடைய உணவைப் பசியால் வாடிய ஒருவருக்குக் கொடுத்துள்ளோம். அல்லாஹ் நிச்சயமாக நமக்கு அருள் புரிவான். யாருக்குத் தேவையோ அவர்களுக்குக் கொடுப்பதுதான் சதகா (தர்மம்). அதை அல்லாஹ் ஒருபோதும் வீணாக்க மாட்டான்," என்று கூறினாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து, மீண்டும் கதவு தட்டப்பட்டது. பாத்திமாவின் அருகில் வசித்த ஒரு செல்வந்தர், அவசரமாக வந்து பாத்திமாவிடம், "பாத்திமா, நான் இன்று வணிகத்தில் லாபம் அடைந்தேன். அதற்கு அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்த விரும்பினேன். உனக்கும் உன் குழந்தைகளுக்கும் நான் ஒரு பெரிய தர்மம் கொடுக்க விரும்புகிறேன். இதோ, நீங்கள் ஒரு வாரம் முழுவதும் சாப்பிடத் தேவையான ரொட்டிகளும், உணவும், உங்களின் செலவுக்கான பணமும்!" என்று கூறிவிட்டுச் சென்றார்.

பாத்திமா ஆச்சரியத்தால் மெய்சிலிர்த்துப் போனாள். சில நிமிடங்களுக்கு முன் அவள் கொடுத்த இரண்டு ரொட்டிகளுக்குப் பதிலாக, அல்லாஹ் தன்னுடைய அருளின் மூலம் அளவற்ற செல்வத்தையும் உணவையும் கொடுத்திருப்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அவள் ஸுஜூத் (சிரம் பணிந்து வணங்கி) செய்து, அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தினாள்.

இஸ்லாமியப் பாடம் (படிப்பினை):

 * தாராள மனப்பான்மை (சதகா): நமக்குச் சொந்தமானது குறைவாக இருந்தாலும், இல்லாதவர்களுக்குக் கொடுக்கும்போது, அல்லாஹ் நம்முடைய தர்மத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறான். நாம் கொடுப்பது குறையாது; அது அல்லாஹ்விடம் பல மடங்காக வளரும்.

 * அல்லாஹ்வின் மீதான நம்பிக்கை (தவக்குல்): கஷ்டமான சூழ்நிலையிலும், அல்லாஹ் நம்மைப் பாதுகாப்பான் என்றும், நம் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வான் என்றும் உறுதியான நம்பிக்கை வைப்பது இஸ்லாமிய வாழ்வின் மிக முக்கியமான பகுதியாகும்.

 * இரக்கம்: பசியால் வாடியவருக்கு உணவளிப்பது மிகப் பெரிய நற்காரியமாகும். ஏழைகள் மற்றும் தேவையுள்ளவர்களின் துன்பங்களைப் போக்குவது ஒரு முஸ்லிமின் கடமையாகும்.

இந்தக் கதை ஈகை (generosity) மற்றும் நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது. 

கருத்துகள்