நிச்சயமாக! குழந்தைகளின் சிந்தனையைத் தூண்டி, அவர்களிடம் நற்பண்புகளை வளர்க்கக்கூடிய மேலும் இரண்டு அற்புதமான தலைப்புகள் மற்றும் கதைகள் இதோ:
1. உழைப்பின் கண்ணியம்: "கடுகு விதை தேடிய செல்வந்தர்"
ஒரு பணக்காரத் தந்தை தன் மகன் சோம்பேறியாக இருப்பதை எண்ணி வருந்தினார். அவனுக்கு உழைப்பின் அருமையை உணர்த்த ஒரு போட்டி வைத்தார். "நீயாக உழைத்து ஒரு பொற்காசைச் சம்பாதித்து வந்தால் மட்டுமே இந்த சொத்து உனக்கு கிடைக்கும்" என்றார்.
மகன் தன் தாயிடம் பொற்காசு வாங்கித் தந்தான்; தந்தை அதை எரியும் அடுப்பில் எறிந்தார். மகன் கவலைப்படாமல் சிரித்தான். அடுத்த நாள், அவன் உண்மையாகவே ஒரு தோட்டத்தில் மணிக்கணக்கில் வேலை செய்து, வியர்வை சிந்தி ஒரு பொற்காசைச் சம்பாதித்து வந்தான். தந்தை இப்போதும் அதை அடுப்பில் எறிய முயன்றார்.
சிறுவன் பதறிப்போய் அவர் கையைப் பிடித்து, **"தந்தையே! இது என் நாள் முழுவது உழைப்பு, என் வியர்வையின் பலன். இதை எரிக்க விடமாட்டேன்!"** என்றான்.
* **பாடம்:** சொந்தமாக உழைத்துச் சம்பாதிக்கும்போதுதான் அதன் மதிப்பும், அந்தப் பொருளின் மீதான அக்கறையும் நமக்கு வரும்.
* **சிந்தனைக்கு:** "நாம் உண்ணும் உணவும், உடுத்தும் உடையும் யாரோ ஒருவரின் கடின உழைப்பால் உருவானது என்பதை நாம் மதிக்கிறோமா?"
2. மன்னிக்கும் குணம்: "நபித்தோழரின் மூன்று நாட்கள்"
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தன் தோழர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, "இப்போது இந்த வாசல் வழியாக ஒரு சொர்க்கவாசி வருவார்" என்றார்கள். ஒரு சாதாரண மனிதர் உள்ளே வந்தார். தொடர்ந்து மூன்று நாட்களும் அதே மனிதரைச் சொர்க்கவாசி என நபி (ஸல்) கூறினார்கள்.
இதைப்பார்த்த ஒரு இளைஞர், அந்த மனிதரின் சிறப்பைக் காண அவர் வீட்டிற்குச் சென்றார். அவர் இரவு முழுவதும் தொழுவார் அல்லது பெரிய தர்மங்கள் செய்வார் என்று எதிர்பார்த்தார். ஆனால் அவர் சாதாரணமாகவே இருந்தார். இறுதியில் அவரிடமே கேட்டபோது, அவர் சொன்னார்: **"நான் உறங்கச் செல்வதற்கு முன், அன்று எனக்குத் தீங்கு செய்த அனைவரையும் என் மனதார மன்னித்துவிடுவேன். யாரிடமும் குரோதம் வைத்துக் கொள்ள மாட்டேன்."**
* **பாடம்:** பெரிய சாதனைகளை விட, தூய்மையான மனமும் மன்னிக்கும் குணமுமே ஒருவரைச் சிறந்த மனிதராக மாற்றும்.
* **சிந்தனைக்கு:** "உனக்குத் தெரிந்த ஒருவர் உனக்குத் தப்பு செய்தால், அதை உன் மனதில் வைத்துக்கொண்டே இருப்பாயா அல்லது மன்னிப்பாயா?"
குழந்தைகளின் விழிப்புணர்விற்காக "டிஜிட்டல் கால"க் கதைகள்:
இக்கால குழந்தைகளுக்குக் கீழ்வரும் தலைப்புகள் மிக முக்கியம்:
* **நேரத்தின் மதிப்பு:** "திரையில் தொலைந்த நேரம்" (செல்போன் பார்ப்பதால் நாம் இழக்கும் அழகான நிஜ உலகத் தருணங்கள்).
* **பகிர்ந்துண்ணல்:** "இரண்டு ஆப்பிள்கள்" (நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி).
* **உண்மை பேசுதல்:** "நகைச்சுவைக்காகச் சொன்ன பொய்" (விளையாட்டாகக் கூடப் பொய் சொல்லக்கூடாது என்பதை விளக்குதல்).
நீங்கள் குழந்தைகளிடம் கேட்க வேண்டிய ஒரு சுவாரஸ்யமான கேள்வி:
**"உன்னிடம் ஒரு மேஜிக் பெட்டி இருக்கிறது, அதில் நீ போடும் பொருள் இரட்டிப்பாகும் (Double). அதில் நீ 'அன்பை'ப் போடுவாயா அல்லது 'கோபத்தை'ப் போடுவாயா? ஏன்?"**
இந்தக் கேள்வி, அவர்கள் உணர்ச்சிகளைக் கையாளும் விதத்தை உங்களுக்குப் புரிய வைக்கும்.
இந்தக் கேள்வி ஒரு குழந்தையின் மன உலகத்தை அப்படியே பிரதிபலிக்கும் ஒரு கண்ணாடி போன்றது. அவர்கள் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள் என்பதை வைத்து, அவர்களின் குணநலன்களை நாம் செதுக்க முடியும்.
குழந்தைகள் சொல்லக்கூடிய பதில்களும், அதற்கான விளக்கங்களும் இதோ:
1. "அன்பைப் போடுவேன்" என்று பதில் சொன்னால்:
"மிகவும் அருமை! நீ அன்பைப் பெட்டியினுள் போட்டால், அது உலகமெங்கும் பரவி எல்லோரையும் மகிழ்ச்சியாக மாற்றும். அன்பு இரட்டிப்பானால் அங்கே சண்டைகள் இருக்காது, எல்லாரும் நண்பர்களாக இருப்பார்கள். உன் மனமும் ஒரு மேஜிக் பெட்டிதான். நீ பிறருக்கு அன்பு காட்டக் காட்ட, உன் மனதிற்குள் மகிழ்ச்சி இரட்டிப்பாகிக் கொண்டே இருக்கும்."
2. "கோபத்தைப் போடுவேன்" என்று (மழலையில்) பதில் சொன்னால்:
(சில குழந்தைகள் விளையாட்டுக்காகவோ அல்லது கோபத்தின் விளைவு தெரியாமலோ இப்படிச் சொல்லலாம். அப்போது நாம் விளக்க வேண்டியது:)
"யோசித்துப் பார், கோபம் இரட்டிப்பானால் என்னவாகும்? ஒரு சின்னச் சண்டை பெரிய சண்டையாக மாறும். அந்தப் பெட்டிக்குள் இருக்கும் கோபம் உன்னையே சுடத் தொடங்கும். நெருப்பை இரட்டிப்பாக்கினால் வீடு தாங்குமா? அதுபோலத்தான் கோபமும். அதனால் அந்த மேஜிக் பெட்டிக்குள் எப்போதும் நற்பண்புகளை மட்டுமே போட வேண்டும்."
இந்தக் கேள்வியின் மூலம் நாம் புகட்டும் 'விழிப்புணர்வு' (Critical Thinking):
இந்த உரையாடலை இன்னும் ஒரு படி மேலே கொண்டு செல்ல, பின்வரும் நுணுக்கங்களை விளக்கலாம்:
* **தேர்வு செய்யும் உரிமை (Power of Choice):** நம்மிடம் ஒரு பொருள் இருக்கிறது என்றால், அதை எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற அதிகாரம் நம்மிடம்தான் இருக்கிறது. நல்லதைச் செய்ய அந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
* **விளைவுகள் (Consequences):** நாம் எதைக் கொடுக்கிறோமோ அதுதான் நமக்குத் திரும்பக் கிடைக்கும் (What goes around comes around). நாம் கோபத்தைக் கொடுத்தால் உலகம் நமக்குக் கோபத்தைத் தரும்; அன்பைக் கொடுத்தால் அன்பு கிடைக்கும்.
* **மனக் கட்டுப்பாடு:** கோபம் வரும்போது அந்த மேஜிக் பெட்டியை மூடி வைத்துவிட வேண்டும். அமைதியாக இருக்கும்போது மட்டுமே அதைத் திறக்க வேண்டும்.
அடுத்த கட்டமாக ஒரு சின்ன செயல்முறை (Activity):
குழந்தையிடம் ஒரு கற்பனைப் பெட்டியைக் கொடுத்து, **"இன்று நீ செய்த ஒரு நல்ல காரியத்தை இந்தப் பெட்டிக்குள் போடு, அது நாளை இரண்டு நன்மைகளாக உனக்குத் திரும்ப வரும்"** என்று கூறலாம்.
உதாரணத்திற்கு:
* "இன்று தம்பிக்கு மிட்டாய் கொடுத்தாயே, அது ஒரு நன்மை."
* "இன்று அம்மாவுக்கு உதவி செய்தாயே, அது ஒரு நன்மை."
இது போன்ற உரையாடல்கள் குழந்தைகளைத் தங்களின் அன்றாடச் செயல்களைக் கவனிக்க வைக்கும் (**Self-Awareness**).
நிச்சயமாக, குழந்தைகளின் மன உறுதியையும் (தைரியம்), வாழ்க்கையில் அவர்கள் பெற்ற நன்மைகளை மதிக்கும் பண்பையும் (நன்றியுணர்வு) வளர்க்கும் இரண்டு கதைகள் இதோ:
1. தைரியம்: "இருட்டும் குட்டியானையும்"
ஒரு காட்டில் ஒரு குட்டியானை இருந்தது. அதற்கு இருட்டைக் கண்டால் பயம். "இருட்டில் பூதங்கள் இருக்கும்" என்று அது நினைத்தது. ஒருமுறை, அதன் தாய் யானைக்குக் கால் வலி ஏற்பட்டதால், ஆற்றங்கரையில் இருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட மூலிகைச் செடி தேவைப்பட்டது. ஆனால், அப்போது சூரியன் மறைந்து இருட்டத் தொடங்கியிருந்தது.
தன் தாயின் வலியைக் கண்ட குட்டியானை, பயத்தையும் மீறி காட்டிற்குள் சென்றது. இருட்டில் மரக்கிளைகள் அசைவதைப் பார்த்துப் பயந்து நின்றது. அப்போது ஒரு மின்மினிப் பூச்சி வந்து, **"பயம் என்பது உன் மனதில் இருக்கும் இருட்டுதான். உன்னிடம் இருக்கும் தைரியம் என்ற வெளிச்சத்தைத் தட்டினால், இந்த இருட்டு உன்னை ஒன்றும் செய்யாது"** என்றது.
குட்டியானை தைரியமாக முன்னேறியது. அது பூதம் என்று நினைத்தது வெறும் காய்ந்த மரக்கிளைகள் தான் என்று புரிந்தது. மூலிகையை எடுத்து வந்து தாயைக் குணப்படுத்தியது.
* **பாடம்:** தைரியம் என்பது பயமே இல்லாமல் இருப்பதல்ல; பயம் இருந்தாலும் செய்ய வேண்டிய சரியான காரியத்தைச் செய்வதுதான்.
* **சிந்தனைக்கு:** "உனக்கு எதைப் பார்த்துப் பயம்? அந்தப் பயத்தை நீ எப்படி எதிர்கொள்வாய்?"
2. நன்றியுணர்வு: "கிழிந்த காலணியும் இறைவழியும்"
ஒரு சிறுவன் தனக்குப் புதிய காலணிகள் (Shoes) இல்லை என்று அழுதுகொண்டே பள்ளிக்குச் சென்றான். அவனிடம் இருந்த காலணி பழையதாக இருந்தது. வழியில் அவன் ஒருவரைப் பார்த்தான். அந்த மனிதருக்கு இரண்டு கால்களுமே இல்லை. ஆனாலும் அவர் முகத்தில் ஒரு புன்னகை இருந்தது.
அதைப் பார்த்ததும் சிறுவன் அதிர்ந்து போனான். **"எனக்குக் கிழிந்த காலணிகள் தான் இருக்கிறது என்று அழுதேன், ஆனால் அவருக்குக் கால்களே இல்லையே! அப்படி இருந்தும் அவர் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாரே"** என்று நினைத்தான். அன்றிலிருந்து அவனிடம் இருக்கும் பொருட்களுக்காக அவன் இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லத் தொடங்கினான்.
* **பாடம்:** நம்மிடம் இல்லாததை நினைத்து வருந்துவதை விட, இருப்பதை நினைத்து நன்றி கூறுவதே மகிழ்ச்சியின் ரகசியம்.
* **சிந்தனைக்கு:** "இன்று நீ நன்றி சொல்ல வேண்டிய மூன்று விஷயங்கள் எவை? (உதாரணம்: நல்ல உணவு, அன்பான பெற்றோர், கல்வி)."
குழந்தைகளின் ஆளுமை வளர்ச்சிக்கான விழிப்புணர்வு அட்டவணை:
| பண்பு | நாம் செய்ய வேண்டியது | பலன் |
|---|---|---|
| **தைரியம்** | தவறு நடக்கும்போது 'வேண்டாம்' என்று சொல்வது. | தற்காப்பு மற்றும் சுயமரியாதை. |
| **நன்றியுணர்வு** | உணவளித்தவர்களுக்கும், உதவியவர்களுக்கும் 'நன்றி' சொல்வது. | மனநிறைவு மற்றும் மகிழ்ச்சி. |
| **பகிர்வு** | நம்மிடம் அதிகமாக இருப்பதை இல்லாதவருக்குத் தருவது. | கருணை உள்ளம். |
ஒரு சின்ன சவால் (Activity):
குழந்தையிடம் இதைக் கேளுங்கள்:
**"நாளை முழுவதும் நீ ஒரு 'நன்றி தேடுபவர்' (Gratitude Detective). உனக்கு யாரெல்லாம் உதவி செய்கிறார்கள் என்று கண்டுபிடித்து அவர்களுக்கு ஒரு சிறிய 'நன்றி' சொல்ல வேண்டும். எத்தனை பேருக்குச் சொன்னாய் என்று இரவு என்னிடம் சொல்வாயா?"**
இது அவர்களைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களை மதிக்கக் கற்றுக்கொடுக்கும்.

கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக