நிச்சயமாக, குழந்தைகளின் **நிதானத்தையும் (Patience)** மற்றும் **புறம் பேசுவதைத் தவிர்ப்பதன் (Avoiding Gossip)** முக்கியத்துவத்தையும் உணர்த்தும் ஒரு மிகச்சிறந்த அறிவுப்பூர்வமான கதை இதோ:
கதையின் தலைப்பு: "மூன்று வடிகட்டிகள்" (The Three Sieves)
முன்னொரு காலத்தில் ஒரு சிறுவன் தன் ஆசிரியரிடம் ஓடி வந்தான். "ஐயா! உங்கள் நண்பரைப் பற்றி ஒரு செய்தி கேள்விப்பட்டேன், அதை உங்களிடம் சொல்லட்டுமா?" என்று ஆர்வமாகக் கேட்டான்.
அந்த ஆசிரியர் அமைதியாக, "நீ அந்தச் செய்தியைச் சொல்வதற்கு முன், அதை **'மூன்று வடிகட்டிகள்'** மூலம் சோதித்துப் பார்ப்போம்" என்றார்.
1. முதல் வடிகட்டி: உண்மை (Truth)
ஆசிரியர் கேட்டார்: "நீ சொல்லப்போகும் விஷயம் முற்றிலும் உண்மை என்று உனக்கு உறுதியாகத் தெரியுமா?"
சிறுவன் தயங்கினான், "இல்லை ஐயா, நான் வழியில் வரும்போது யாரோ பேசிக்கொண்டதைக் கேட்டேன்" என்றான்.
2. இரண்டாம் வடிகட்டி: நன்மை (Goodness)
ஆசிரியர் கேட்டார்: "சரி, நீ சொல்லப்போகும் விஷயம் என் நண்பரைப் பற்றிய நல்ல விஷயமா?"
சிறுவன், "இல்லை, அது ஒரு மோசமான செய்தி" என்றான்.
3. மூன்றாம் வடிகட்டி: பயன் (Usefulness)
ஆசிரியர் இறுதியாகக் கேட்டார்: "நீ அந்தச் செய்தியை என்னிடம் சொல்வதால் எனக்கு ஏதேனும் பயன் உண்டா?"
சிறுவன், "நிச்சயமாக இல்லை ஐயா" என்றான்.
ஆசிரியர் புன்னகைத்துச் சொன்னார்: **"உண்மையோ, நன்மையோ, பயனோ இல்லாத ஒரு விஷயத்தை நாம் ஏன் மற்றவரிடம் சொல்ல வேண்டும்? அதை இங்கேயே விட்டுவிடு."**
குழந்தைகளுக்கு இது எப்படி பாடமாகும்?
* **வதந்திகளைத் தவிர்த்தல்:** பிறரைப் பற்றித் தெரியாத விஷயங்களை அரைகுறையாகப் பேசுவது தவறு என்பதை இது உணர்த்தும்.
* **அமைதி:** தேவையில்லாத பேச்சுகளைத் தவிர்ப்பது மன அமைதியைத் தரும்.
* **அறிவார்ந்த செயல்:** எதையும் யோசிக்காமல் பேசுவதை விட, இந்த மூன்று கேள்விகளை மனதில் கேட்டுவிட்டுப் பேசுவது குழந்தைகளைச் சிறந்த சிந்தனையாளர்களாக மாற்றும்.
குழந்தைகளின் விழிப்புணர்விற்கு ஒரு கேள்வி:
**"உன் நண்பனைப் பற்றி யாராவது உன்னிடம் வந்து ஏதோ ஒரு ரகசியம் சொன்னால், நீ முதலில் எந்த வடிகட்டியைப் பயன்படுத்துவாய்?"**
இந்தக் கதை அவர்களுக்குப் பிறரை மதிக்கும் பண்பையும், தேவையற்ற பேச்சுகளைத் தவிர்க்கும் ஒழுக்கத்தையும் அழகாகக் கற்றுக்கொடுக்கும்.
இந்தக் கேள்விக்குக் குழந்தைகள் அளிக்கும் பதில்கள் அவர்களின் குணாதிசயத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். அவர்கள் எந்த வடிகட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அதற்கான விளக்கத்தை இப்படி அவர்களுக்குக் கூறலாம்:
1. "உண்மை" (Truth) வடிகட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்தால்:
"அருமை! ஒரு விஷயத்தை மற்றவர்களிடம் பரப்புவதற்கு முன் அது உண்மையா என்று தெரிந்துகொள்வது மிக முக்கியம். ஆதாரமில்லாத தகவல்களைப் பேசுவது ஒருவரின் நற்பெயரைக் கெடுத்துவிடும். 'கேள்விப்படுபவை அனைத்தையும் அப்படியே பேசுவது ஒருவரைப் பொய்யராக மாற்றப் போதுமானது' என்ற பொன்மொழியை அவர்களுக்கு நினைவுபடுத்தலாம்."
2. "நன்மை" (Goodness) வடிகட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்தால்:
"மிகச் சிறந்த பண்பு! ஒருவேளை அந்த விஷயம் உண்மையாகவே இருந்தாலும், அது ஒருவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்றால் அதைச் சொல்லாமல் இருப்பதே மேலானது. நம் நண்பர்களின் குறைகளை மறைப்பதும், அவர்களின் நிறைகளைப் பேசுவதுமே உண்மையான நட்பு."
3. "பயன்" (Usefulness) வடிகட்டியைத் தேர்ந்தெடுத்தால்:
"மிகவும் புத்திசாலித்தனமான தேர்வு! தேவையற்ற பேச்சுகள் நேரத்தை வீணடிப்பதோடு, மனக்கசப்பையும் உருவாக்கும். ஒரு பேச்சால் யாருக்கும் நன்மையில்லை என்றால், அந்த இடத்தில் மௌனமாக இருப்பதே சிறந்தது."
குழந்தைகளின் சிந்தனையைத் தூண்ட இன்னும் ஒரு படி மேலே:
இந்தக் கேள்விக்குப் பிறகு அவர்களிடம் இதைக் கேளுங்கள்:
**"ஒருவேளை அந்தச் செய்தி இந்த மூன்று வடிகட்டிகளிலும் தேறவில்லை என்றால், அந்தச் செய்தியை நீ அங்கேயே விட்டுவிடுவாயா அல்லது வேறு யாரிடமாவது சொல்வாயா?"**
இந்தக் கேள்வி, கேட்ட செய்தியை அங்கேயே புதைத்துவிடும் (Information Hygiene) பழக்கத்தை அவர்களுக்கு உருவாக்கும்.
இந்தக் கேள்வி ஒரு குழந்தையின் நேர்மையைச் சோதிக்கும் 'அக்னிப் பரீட்சை' போன்றது. அவர்கள் இதற்கு அளிக்கும் பதில், அவர்களின் **சுயக்கட்டுப்பாட்டை (Self-Control)** பிரதிபலிக்கும்.
இதற்கு அவர்கள் சொல்லக்கூடிய பதில்களும், நாம் அவர்களுக்குச் சொல்ல வேண்டிய வழிகாட்டுதலும் இதோ:
1. "அங்கேயே விட்டுவிடுவேன்" என்று சொன்னால்:
"அற்புதம்! நீ ஒரு மிகச்சிறந்த பண்புள்ள குழந்தை. உண்மையோ, நன்மையோ, பயனோ இல்லாத ஒரு விஷயத்தைப் புதைத்துவிடுவதுதான் புத்திசாலித்தனம். அப்படிச் செய்வதன் மூலம் நீ ஒரு தேவையற்ற சண்டையையோ அல்லது ஒருவரின் மனவருத்தத்தையோ தடுத்துவிட்டாய். இதுதான் ஒரு நல்ல மனிதருக்கு அழகு."
2. "யாரிடமாவது சொல்லிவிடுவேன்" என்று (தெரியாமல்) சொன்னால்:
"யோசித்துப் பார், வடிகட்டியில் தங்கிய குப்பையை நாம் எடுத்து வீட்டுக்குள் வைப்போமா? மாட்டோம் இல்லையா? அதுபோலத்தான் இந்தத் தேவையற்ற செய்திகளும். வடிகட்டியில் தேறாத செய்தி ஒரு 'குப்பை' போன்றது. அதை நீ மற்றவரிடம் கொண்டு சென்றால், நீயும் அந்தக் குப்பையைச் சுமப்பவர் ஆகிவிடுவாய். அது உனக்கும் உன் நண்பர்களுக்கும் இடையே இருக்கும் அன்பைக் கெடுத்துவிடும். அதனால் அதை அங்கேயே விட்டுவிடுவதுதான் நல்லது."
இதிலிருந்து குழந்தைகளுக்கு நாம் கற்பிக்க வேண்டிய 'விழிப்புணர்வு':
* **மௌனத்தின் வலிமை:** "நல்லது சொல்லத் தெரியவில்லை என்றால் அமைதியாக இருப்பது ஒரு பெரிய தர்மம்" என்பதை அவர்களுக்கு விளக்கலாம்.
* **பொறுப்புணர்வு:** நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் நாம் பொறுப்பானவர்கள். நம் ஒரு வார்த்தை ஒருவரை வருத்தப்பட வைத்தால், அதைத் திரும்பப் பெற முடியாது.
* **நட்பின் மேன்மை:** நண்பர்களைப் பற்றித் தவறாகப் பேசுவது நட்பிற்குச் செய்யும் துரோகம் என்பதை ஆழமாகப் பதிய வைக்கலாம்.
ஒரு சுவாரஸ்யமான 'மைண்ட் கேம்' (Mind Game):
குழந்தையிடம் இதைச் சொல்லுங்கள்:
**"இன்று முதல் உன் வாய் ஒரு 'அரசவை வாசல்' என்று வைத்துக்கொள்வோம். அங்கே மூன்று காவலர்கள் (உண்மை, நன்மை, பயன்) இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனுமதித்தால் மட்டுமே நீ பேசும் வார்த்தைகள் வெளியே வர வேண்டும். நாளை எத்தனை வார்த்தைகளை அந்தக் காவலர்கள் தடுத்து நிறுத்தினார்கள் என்று எனக்குச் சொல்வாயா?"**
இந்த விளையாட்டு அவர்களைப் பேசுவதற்கு முன் ஒரு நிமிடம் சிந்திக்க வைக்கும். இது ஒரு சிறந்த பழக்கமாக அவர்களுக்கு மாறும்.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக