கிழிந்த உடையும், தாயின் கௌரவமும்

  

உங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் மற்றொரு மிக அழகான, ஆழமான இஸ்லாமிய உண்மை வரலாறு. இதுவும் ஒரு தாயின் வளர்ப்பு எப்படி ஒரு குழந்தையை உலகமே போற்றும் உன்னத மனிதராக மாற்றியது என்பதை விளக்கும் கதை.

இஸ்லாமிய சட்டத்துறையின் மாபெரும் அறிஞரான **இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்)** அவர்களின் சிறு வயது வாழ்வில் நடந்த கதை இது.

 கிழிந்த உடையும், தாயின் கௌரவமும்

இமாம் ஷாஃபிஈ அவர்கள் மிகச் சிறிய வயதிலேயே தந்தையை இழந்தவர். அவரது தாய் மிகவும் ஏழ்மையான சூழ்நிலையில், தையல் வேலை செய்துதான் மகனை வளர்த்து வந்தார். அவர்களுக்குப் பெரிய அளவில் வசதிகள் இல்லை என்றாலும், அந்தத் தாய் தன் மகனுக்கு **ஒழுக்கம், வெட்க உணர்வு, மற்றும் நேர்மையை** ஆணித்தரமாகக் கற்றுக்கொடுத்தார்.

ஒருமுறை, சிறுவன் ஷாஃபிஈ தனது நண்பர்களுடன் தெருவில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். விளையாட்டின் போது எதிர்பாராதவிதமாக அவரது ஆடை (சட்டை) ஒரு மரக்கிளையில் மாட்டி, பெரியதாகக் கிழிந்துவிட்டது.

ஏழ்மையான குடும்பம் என்பதால், அவரிடம் இருந்த மாற்று உடைகளும் மிகவும் பழையவை. சட்டை கிழிந்ததும் சிறுவன் ஷாஃபிஈக்கு மிகவும் கவலையாகிவிட்டது. "இனி அம்மாவிடம் போனால், அவர்கள் கஷ்டப்பட்டு தைத்த சட்டை கிழிந்துவிட்டதே என்று கவலைப்படுவார்களே" என்று நினைத்தார்.

 தாயின் கண்டிப்பும், அன்பும்

அழுகையோடு வீட்டிற்குள் நுழைந்த சிறுவனைப் பார்த்த தாய், விஷயத்தைக் கேட்டறிந்தார். அவர் கோபப்படாமல், மகனை அருகில் அழைத்து, அந்த ஆடையைத் கழற்றச் சொன்னார். பின்னர், ஒரு ஊசியையும் நூலையும் எடுத்து, மிகவும் நேர்த்தியாக, கிழிந்த இடம் தெரியாத அளவுக்கு அந்தச் சட்டையைத் தைத்துக் கொடுத்தார்.

சட்டையைத் தைத்து முடித்த பின், அந்தத் தாய் மகனின் கண்களை நேராகப் பார்த்து ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைக் கூறினார்:

> **"மகனே! நம்மிடம் பணம் இல்லாமல் இருக்கலாம், நாம் ஏழைகளாக இருக்கலாம். ஆனால், நம்முடைய ஆடையில் அழுக்கோ அல்லது கிழிசலோ இருக்கக் கூடாது. கிழிந்த ஆடையுடன் வெளியே செல்வது நம்முடைய சுயமரியாதையையும், வெட்க உணர்வையும் குறைத்துவிடும். ஒழுக்கம் என்பது நம் செயல்களில் மட்டுமல்ல, நாம் நம்மை எப்படி சுத்தமாக வைத்துக் கொள்கிறோம் என்பதிலும் இருக்கிறது."**

> 

மேலும் அந்தத் தாய், *"விளையாடும் போது கூட நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும். நம்முடைய கவனக்குறைவால் மற்றவர்களுக்கோ அல்லது நம் பொருட்களுக்கோ சேதம் வரக்கூடாது. அதுதான் உண்மையான ஒழுக்கம்"* என்று அன்பாகக் கண்டித்தார்.

 ஆணித்தரமாகப் பதிந்த பாடம்

தாயின் இந்த வார்த்தைகள் சிறுவன் ஷாஃபிஈயின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தது. வறுமை என்பது நம்முடைய ஒழுக்கத்தையோ, நேர்மையையோ, வெட்க உணர்வையோ குறைப்பதற்கான காரணம் அல்ல என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார்.

அன்று முதல் அவர் தனது உடடையிலும் சரி, தனது பேச்சிலும் சரி, எப்போதும் மிகுந்த தூய்மையையும் ஒழுக்கத்தையும் கடைப்பிடித்தார். பிற்காலத்தில் அவர் உலகமே போற்றும் ஒரு மாபெரும் அறிஞராக (இமாம்) உயர்ந்த போதும், தனது தாயின் இந்த வளர்ப்பையும், வெட்க உணர்வைப் பற்றிய பாடத்தையும் எப்போதும் பெருமையோடு குறிப்பிடுவார்.

 பிள்ளைகளுக்கு இந்தத் தாய் கற்றுக்கொடுத்த பாடம்:

இந்தக் கதையை உங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லும்போது, இவற்றை வலியுறுத்துங்கள்:

 * **வறுமையிலும் ஒழுக்கம்:** நம்மிடம் வசதி இருக்கிறதோ இல்லையோ, எப்போதும் சுத்தமாகவும், ஒழுக்கமாகவும், நேர்த்தியாகவும் வாழ பழக வேண்டும்.

 * **வெட்க உணர்வு (ஹயா):** தவறான செயல்களைச் செய்ய மட்டுமன்றி, நம்மை நாமே தரம் தாழ்த்திக் கொள்ளும் விஷயங்களைச் செய்யவும் நாம் வெட்கப்பட வேண்டும்.

 * **சுயமரியாதை:** தாய்மார்கள் கொடுக்கும் சுயமரியாதை மற்றும் ஒழுக்கப் பாடங்கள் தான், பிள்ளைகளை எதிர்காலத்தில் சமுதாயத்தில் தலைநிமிர்ந்து வாழ வைக்கும்.