அன்பின் அருமை

 

நிச்சயமாக.  உணர்வுகளையும், அந்தச் சிறுவனின் நல்ல பண்புகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு அழகான இஸ்லாமியக் கதையை உருவாக்கியுள்ளேன்.

அன்பின் அருமை – சிறுவன் அஹ்மத்தின் கதை

ஒரு சிறிய கிராமத்தில் அஹ்மத் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் ஒரு முஸ்லிம் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். அவனுடைய தந்தை தினமும் கடினமாக உழைத்து குடும்பத்தை நடத்தினார். அவனுடைய தாய் அன்பும் பொறுமையும் நிறைந்தவர்.

அஹ்மத் மிகவும் அழகான சிறுவன். ஆனால் அவனுடைய உண்மையான அழகு அவனுடைய முகத்தில் இல்லை; அவனுடைய நல்ல குணத்திலும் தூய இதயத்திலும் இருந்தது.

சிறு வயதிலிருந்தே அவன் தனது குடும்பத்தின் நிலைமையை நன்றாகப் புரிந்துகொண்டான். வீட்டில் பணக்கஷ்டம் இருப்பதை அறிந்ததால், மற்ற குழந்தைகளைப் போல விலையுயர்ந்த பொம்மைகளையோ, ஆடைகளையோ வாங்கித் தரும்படி பெற்றோரிடம் கேட்டதில்லை.

ஒருநாள் பள்ளியில் அவனுடைய நண்பர்கள் புதிய பைகள் மற்றும் காலணிகளைப் பற்றி பெருமையாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அஹ்மத்தின் பை பழையதாக இருந்தது. ஆனால் அவன் மனதில் எந்த வருத்தமும் இல்லை.

அன்று மாலை வீட்டிற்கு வந்தபோது, அவனுடைய தாய் கேட்டார்:

“மகனே, உன் நண்பர்களுக்கு புதிய பைகள் இருக்கின்றன. உனக்கும் ஒன்று வாங்கித் தர வேண்டுமா?”

அஹ்மத் புன்னகையுடன் பதிலளித்தான்:

“அம்மா, எனக்கு இந்தப் பை போதும். அல்லாஹ் நமக்குத் தந்ததற்கு நான் நன்றி சொல்கிறேன். நீங்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதே எனக்கு மிகப் பெரிய பரிசு.”

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட தாயின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. அது துயரத்தின் கண்ணீர் அல்ல; பெருமையின் கண்ணீர்.

அஹ்மத் பள்ளியில் நன்றாகப் படித்தான். ஆசிரியர்களை மதித்தான். நண்பர்களுக்கு உதவினான். தொழுகையை தவறவிடாமல் செய்தான். குர்ஆனை நேசித்தான். பெரியவர்களிடம் மரியாதையுடனும் சிறியவர்களிடம் அன்புடனும் நடந்துகொண்டான்.

காலம் சென்றது.

அஹ்மத் இளைஞனாக வளர்ந்தான். அவனுடைய நல்ல பண்புகள் மேலும் உயர்ந்தன. கிராமத்தில் அனைவரும் அவனை மதிக்கத் தொடங்கினர். ஏழைகளுக்கு உதவினான். உண்மையைப் பேசினான். அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளைப் பின்பற்ற முயன்றான்.

ஒருநாள் அவனுடைய தந்தை அவனைப் பார்த்து கூறினார்:

“மகனே, உனக்குப் பெரிய செல்வத்தை எங்களால் தர முடியவில்லை. ஆனால் இன்று உன்னைப் பார்க்கும்போது, அல்லாஹ் எங்களுக்கு அளித்த மிகப் பெரிய செல்வம் நீதான் என்று உணர்கிறேன்.”

அஹ்மத் தலையைக் குனிந்து கூறினான்:

“அப்பா, நான் பெற்ற நல்ல பண்புகள் அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் அருளும், நீங்கள் இருவரும் எனக்குக் கற்றுத் தந்த நல்ல வளர்ப்பும் தான்.”

அந்த இரவு குடும்பம் முழுவதும் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி கூறி துஆ செய்தனர்.

அல்லாஹ்வின் அருளாலும் வழிகாட்டுதலாலும், அஹ்மத் ஒரு நல்ல முஸ்லிமாகவும், நல்ல மகனாகவும், நல்ல மனிதராகவும் வளர்ந்து, தனது வாழ்க்கையில் பலருக்கு முன்மாதிரியாக ஆனான்.

நீதிக் கருத்து:
பெற்றோரை மதிக்கும் குழந்தை, அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தும் குழந்தை, பிறரின் கஷ்டத்தை உணரும் குழந்தை – அவனே உண்மையான செல்வந்தன். நல்ல குணமும் நல்ல இதயமும் எந்தப் பொருளாதாரச் செல்வத்தையும் விட உயர்ந்தவை.

அல்லாஹ் நம் குழந்தைகள் அனைவரையும் நல்லொழுக்கம், அறிவு, ஈமான் மற்றும் பெற்றோருக்குப் பணிவுடன் நடக்கும் நற்பிள்ளைகளாக வளர அருள் புரிவானாக. ஆமீன். 🤲🏻🌹