அல்லாஹ்வை அஞ்சிய சிறுவன்

 🌙 அல்லாஹ்வை அஞ்சிய சிறுவன் முஹம்மது ஜோஹான்

ஒரு அழகான, அமைதியான சிறிய கிராமம்.

அந்தக் கிராமத்தில் மக்கள் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் அன்பாகவும் பாசமாகவும் வாழ்ந்து வந்தார்கள். காலையில் பள்ளிவாசலின் பாங்கு ஓசை கேட்கும். குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்வார்கள். பெரியவர்கள் தங்களுடைய வேலைகளுக்குச் செல்வார்கள். மாலை நேரம் வந்ததும் கிராமமே ஒரு அழகான அமைதியில் மூழ்கிவிடும்.

அந்தக் கிராமத்தின் ஓரத்தில் மிகவும் எளிமையான ஒரு சிறிய வீடு இருந்தது.

அது பெரிய மாளிகை அல்ல.

அந்த வீட்டில் விலை உயர்ந்த பொருட்களும் இல்லை.

ஆனால் அந்த வீட்டில் இருந்தது ஒன்று மட்டும் மிகவும் விலைமதிப்பற்றது.

அது ஈமான்!

அந்த வீட்டில் அன்பான கணவன்–மனைவி வாழ்ந்து வந்தனர். கணவரின் பெயர்  அப்துல்லாஹ். மனைவியின் பெயர் ஆயிஷா.

அவர்களுக்கு இரண்டு குழந்தைகள்.

ஒரு ஆண் குழந்தை — முஹம்மது  ஜோஹான்.

ஒரு பெண் குழந்தை —  சாலிகா.

இருவரும் மிகவும் அன்பான, அமைதியான, பணிவான குழந்தைகள்.

அவர்களின் பெற்றோர்கள் அவர்களிடம் எப்போதும் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார்கள்:

«“குழந்தைகளே! இந்த உலகத்தில் மனிதர்கள் நம்மைப் பார்க்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் அல்லாஹ் எப்போதும் நம்மைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.”»

அந்த வார்த்தை ஜோஹானின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தது.

📚 உலகக் கல்வியும் மார்க்கக் கல்வியும்

ஜோஹான் மற்றும் சாலிகா இருவரும் காலையில் பள்ளிக்குச் செல்வார்கள்.

ஜோஹான் படிப்பில் மிகவும் ஆர்வமுள்ளவன். ஆசிரியர் சொல்லிக் கொடுக்கும் பாடங்களை கவனமாகக் கேட்பான்.

சாலிகாவும் படிப்பில் சிறந்து விளங்கினாள். அவள் தனது ஆசிரியர்களை மதித்து நடந்தாள்.

பள்ளி முடிந்ததும் இருவரும் வீட்டிற்கு வந்து சிறிது ஓய்வு எடுத்துவிட்டு மாலை நேரத்தில் மதரஸாவிற்குச் செல்வார்கள்.

அங்கே அவர்கள் குர்ஆன் ஓதக் கற்றுக்கொண்டார்கள். நபி ﷺ அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் நல்லொழுக்கங்களையும் கற்றுக்கொண்டார்கள்.

ஒருநாள் மதரஸா ஆசிரியர் குழந்தைகளிடம் கூறினார்:

«“நல்ல முஸ்லிமாக இருப்பது தொழுகை செய்வதிலே மட்டும் இல்லை. நாம் பேசும் வார்த்தை, நாம் நடக்கும் விதம், நாம் சம்பாதிக்கும் பணம், பிறருடைய பொருளை நாம் கையாளும் விதம் — இவை அனைத்திலும் இஸ்லாம் இருக்க வேண்டும்.”»

ஜோஹான் அந்தப் பாடத்தை மிகவும் கவனமாகக் கேட்டான்.

🛍️ ஒரு நாள் நடந்த சம்பவம்

ஒரு நாள் மாலை ஜோஹான் மதரஸாவிலிருந்து வீட்டிற்கு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தான்.

அப்போது சாலையின் ஓரத்தில் ஒரு சிறிய பை கிடப்பதை அவன் பார்த்தான்.

“இது என்ன?” என்று நினைத்துக் கொண்டு அதை எடுத்தான்.

பையைத் திறந்து பார்த்தபோது அதற்குள் நிறைய பணம் இருந்தது!

ஜோஹான் சில நொடிகள் அமைதியாக நின்றான்.

அவன் மனதில் இரண்டு எண்ணங்கள் தோன்றின.

“இந்தப் பணத்தை நான் வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றால் என்ன?”

“இல்லை... இது என்னுடைய பணம் இல்லை.”

அவன் உடனே தன்னுடைய அம்மா சொன்ன வார்த்தைகளை நினைத்தான்:

«“மகனே! பிறருடைய பொருள் உனக்குக் கிடைத்தால், அது உன்னுடையது ஆகிவிடாது. அதை உரியவரிடம் சேர்ப்பதே நம்முடைய கடமை.”»

அவன் தன்னுடைய அப்பா சொன்னதையும் நினைத்தான்:

«“ஜோஹான்! மக்கள் பார்க்காத இடத்திலும் சரியாக நடந்து கொள். ஏனென்றால் அல்லாஹ் பார்க்கிறான்.”»

ஜோஹான் அந்தப் பணப்பையை எடுத்துக்கொண்டு நேராக அருகிலிருந்த பள்ளிவாசல் நிர்வாகத்திடம் சென்றான்.

அங்கே ஜமாஅத் தலைவர் இருந்தார்.

ஜோஹான் அவரிடம் பையை ஒப்படைத்தான்.

“மாமா, நான் தெருவில் சென்று கொண்டிருக்கும்போது இந்தப் பை கிடைத்தது. இதில் பணம் இருக்கிறது. இது யாருடையது என்று எனக்குத் தெரியாது. உரியவரிடம் தயவுசெய்து சேர்த்துவிடுங்கள்.”

ஜமாஅத் தலைவர் ஜோஹானைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டார்.

“மகனே, நீ இதை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றிருக்கலாம் அல்லவா? யாருக்கும் தெரியாமல் வைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். அப்படியிருக்கும்போது ஏன் இங்கே கொண்டு வந்து கொடுத்தாய்?”

ஜோஹான் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தான்.

பிறகு மிகவும் தெளிவாகச் சொன்னான்:

«“மாமா, அது என்னுடைய பணம் அல்ல. என்னுடையது அல்லாத பணத்தை நான் எப்படி எடுத்துக்கொள்வது? அது எனக்கு ஹலால் அல்ல. இந்தப் பணத்தைத் தொலைத்தவர் இப்போது எவ்வளவு கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பார் என்று எனக்குத் தெரியாது. அவருடைய நிலையை நினைத்துப் பார்த்தேன்.”»

சிறிது நேரம் கழித்து அவன் மேலும் சொன்னான்:

«“என்னை யாரும் பார்க்கவில்லை என்றாலும் அல்லாஹ் என்னைப் பார்க்கிறான். என்னுடைய அம்மாவும் அப்பாவும் சிறுவயதிலிருந்தே இப்படித்தான் எனக்குப் போதித்திருக்கிறார்கள்.”»

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஜமாஅத் தலைவர் கண்களில் கண்ணீர் மல்கியது.

“மாஷா அல்லாஹ்! மகனே, உன் பெற்றோர் உன்னை மிகவும் நல்ல முறையில் வளர்த்திருக்கிறார்கள்.”

🏠 வீட்டில் மகிழ்ச்சி

ஜோஹான் வீட்டிற்கு வந்தான்.

அவனுடைய அம்மா கேட்டாள்:

“மகனே, இன்று மதரஸாவில் என்ன கற்றுக்கொண்டாய்?”

ஜோஹான் சிரித்துக் கொண்டு சொன்னான்:

“அம்மா, இன்று மதரஸாவில் கற்றதை வாழ்க்கையில் செய்து காட்டினேன்.”

“அப்படியா? என்ன நடந்தது?”

ஜோஹான் நடந்த அனைத்தையும் தாயிடம் கூறினான்.

அதை கேட்ட ஆயிஷாவின் கண்களில் மகிழ்ச்சிக் கண்ணீர் வந்தது.

அவள் மகனை அணைத்துக் கொண்டு சொன்னாள்:

«“அல்ஹம்துலில்லாஹ்! மகனே, நீ பணத்தை வீட்டிற்கு கொண்டு வந்திருந்தால் நாங்கள் ஏழைகளாகவே இருந்திருப்போம். ஆனால் இன்று நீ எங்களுடைய வீட்டிற்கு அதைவிடப் பெரிய செல்வத்தை கொண்டு வந்திருக்கிறாய்.”»

ஜோஹான் ஆச்சரியமாகக் கேட்டான்:

“என்ன செல்வம் அம்மா?”

அம்மா அவனுடைய தலையை வருடியபடி சொன்னாள்:

«“அல்லாஹ்வின் பயமும் நேர்மையும். அதுதான் மிகப்பெரிய செல்வம்.”»

அப்போது அங்கே வந்த அப்பா அப்துல்லாஹ், மகனின் தோளில் கையை வைத்து:

«“மகனே, பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தது நல்ல செயல். ஆனால் அதைவிடப் பெரிய நல்ல செயல் என்ன தெரியுமா? உன் மனதுக்குள் தவறான எண்ணம் வந்தபோதும், அல்லாஹ்வுக்காக அதை விட்டுவிட்டாய்.”»

என்று கூறினார்.

👧 சாலிகாவுக்கும் ஒரு பாடம்

அருகில் நின்று கொண்டிருந்த சாலிகா அனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

அவள் தன்னுடைய அண்ணனைப் பார்த்து:

“அண்ணா, இனிமேல் நானும் என்னுடைய பொருள் அல்லாத எதுவாக இருந்தாலும் அதை உரியவரிடம் சேர்க்க முயற்சி செய்வேன்.”

என்றாள்.

அம்மா இருவரையும் பார்த்து சிரித்தாள்.

“என் குழந்தைகளே, நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் ஏழைகளாக இருக்கலாம். நம்முடைய வீடு சிறியதாக இருக்கலாம். நம்மிடம் அதிக பணம் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் நம்முடைய கைகள் ஹராமைத் தொடாமல், நம்முடைய வாய் பொய் பேசாமல், நம்முடைய இதயம் அல்லாஹ்வை மறக்காமல் இருந்தால், நாம்தான் உண்மையான பணக்காரர்கள்.”

🌧️ சில நாட்களுக்குப் பிறகு...

ஒரு சில நாட்கள் கழித்து அந்தப் பணப்பையின் உரிமையாளர் பள்ளிவாசலுக்கு வந்தார்.

அவர் மிகவும் கவலையுடன் இருந்தார்.

“நான் சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு பையைத் தொலைத்துவிட்டேன். அதற்குள் என்னுடைய குடும்பத்திற்குத் தேவையான பணம் இருந்தது. அது கிடைத்ததா?” என்று கேட்டார்.

ஜமாஅத் தலைவர் அவரிடம் சில விவரங்களைக் கேட்டார்.

அவை சரியாக இருந்தன.

அப்போது அந்தப் பணப்பை அவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

அந்த மனிதரின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

“அல்லாஹு அக்பர்! நான் இந்தப் பணம் இனி கிடைக்காது என்று நினைத்துவிட்டேன். இதை யார் கண்டுபிடித்தார்கள்?”

ஜமாஅத் தலைவர் சிரித்துக் கொண்டு:

“இந்த கிராமத்தில் வாழும் ஒரு சிறுவன். அவன் பெயர் மொஹம்மது ஜோஹான்.”

அந்த மனிதர் ஜோஹானைச் சந்திக்க வீட்டிற்கு வந்தார்.

அவர் ஜோஹானின் கைகளைப் பிடித்து:

«“மகனே, நீ எனக்கு பணத்தை மட்டும் திருப்பிக் கொடுக்கவில்லை. என் குடும்பத்தின் கவலையையும் திருப்பிக் கொடுத்திருக்கிறாய். அல்லாஹ் உனக்கு நன்மை அளிக்கட்டும்.”»

என்று துஆ செய்தார்.

ஜோஹான் பணிவுடன்:

«“எனக்காக துஆ செய்யுங்கள். நான் செய்தது என்னுடைய கடமைதான்.”»

என்றான்.

🌱 நல்ல குழந்தைகள்... நல்ல குடும்பம்

அந்த நாளிலிருந்து ஜோஹானும் சாலிகாவும் அந்தக் கிராமத்தில் உள்ள மற்ற குழந்தைகளுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக மாறினர்.

ஆனால் அவர்களின் பெற்றோர்கள் ஒருபோதும்:

“எங்கள் குழந்தைகள் பெரிய நல்லவர்கள்!”

என்று பெருமை பேசவில்லை.

அவர்கள் எப்போதும்:

«“அல்ஹம்துலில்லாஹ். குழந்தைகளுக்கு நல்லதை கற்றுக் கொடுப்பது பெற்றோரின் கடமை. அவர்களை நேர்வழியில் நடத்துவது அல்லாஹ்வின் அருள்.”»

என்று கூறினார்கள்.

ஜோஹான் படிப்பையும் தொடர்ந்து சிறப்பாகக் கற்றான்.

சாலிகாவும் கல்வியிலும் மார்க்க அறிவிலும் முன்னேறினாள்.

இருவரும் தொழுகையைப் பேணினர். பெற்றோர்களை மதித்தனர். ஆசிரியர்களை மரியாதை செய்தனர். ஏழைகளுக்கு உதவினர். சிறியவர்களிடம் அன்பாக நடந்தனர்.

அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான உண்மை எப்போதும் இருந்தது:

“மக்கள் நம்மைப் பார்க்கிறார்களா என்பது முக்கியமல்ல; அல்லாஹ் நம்மைப் பார்க்கிறான் என்பதே முக்கியம்.”

🌙 கதையின் நற்பாடம்

அன்பான குழந்தைகளே!

நமக்கு சாலையில் பணம் கிடைத்தால் என்ன செய்வோம்?

யாருடைய பொருளாவது நமக்குக் கிடைத்தால் என்ன செய்வோம்?

யாரும் பார்க்காத இடத்தில் தவறு செய்யும் வாய்ப்பு கிடைத்தால் என்ன செய்வோம்?

அந்த நேரத்தில் மொஹம்மது ஜோஹானை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் பார்க்காமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் அல்லாஹ் நம்மைப் பார்க்கிறான்.

நம்முடைய பெற்றோர்கள் நமக்கு நல்லதைச் சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள். அந்த நல்ல போதனையை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிப்பதே உண்மையான வெற்றி.

ஹலாலான சிறிய வருமானம் — ஹராமான பெரிய செல்வத்தைவிடச் சிறந்தது.

நேர்மை — ஒரு முஸ்லிமின் அழகான ஆபரணம்.

அமானத் காப்பது — ஒரு பெரிய நற்குணம்.

பெற்றோரின் நல்ல போதனையைப் பின்பற்றுவது — மிகப்பெரிய வெற்றி.

அல்லாஹ் நம்முடைய எல்லா குழந்தைகளையும் ஜோஹான் மற்றும் சாலிகா போன்ற நல்ல குழந்தைகளாக வளரச் செய்வானாக.

அவர்களுக்கு ஈமான், நல்லொழுக்கம், அறிவு, ஆரோக்கியம், நல்ல வாழ்க்கை ஆகியவற்றை வழங்குவானாக.

ஆமீன் யா ரப்பல் ஆலமீன். 🤲🌙