தூய்மையான வெள்ளைப்பலகை: இப்ராஹிமின் அழகிய பயணம்

 

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரகாத்துஹூ!

பெற்றோர்களின் முன்மாதிரி எப்படி ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலத்தையும், மறுமை வாழ்க்கையையும் உருவாக்குகிறது என்பதை விளக்கும் அழகான, ஈர்க்கக்கூடிய இஸ்லாமியக் கதை இதோ:

தூய்மையான வெள்ளைப்பலகை: இப்ராஹிமின் அழகிய பயணம்

1. வெள்ளை மனங்கள்

அழகிய ஒரு கிராமத்தில் இப்ராஹிம் மற்றும் ஆயிஷா தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களுக்கு ஐந்து வயதில் ஹம்ஸா என்ற அழகான ஆண் குழந்தையும், மூன்று வயதில் ஃபாத்திமா என்ற பெண் குழந்தையும் இருந்தனர்.

ஹம்ஸாவின் மனம் ஒரு சுத்தமான வெள்ளைப் பலகையைப் (White Board) போன்றது. அவனுடைய உள்ளத்தில் எதை எழுதுகிறோமோ, அதுவே அவனது வாழ்நாள் முழுவதும் பிரதிபலிக்கும் என்பதை இப்ராஹிம் நன்றாக உணர்ந்திருந்தார்.

"குழந்தைகள் கேட்கும் சொற்களை விட, கண்களால் பார்க்கும் செயல்களையே ஆழமாகப் பற்றிக் கொள்கிறார்கள்" என்பதை இப்ராஹிம் தன் வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க முயன்றார்.

2. முன்மாதிரியான இல்லம்

இப்ராஹிம் தனது குழந்தைகளுக்காகத் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்தார். தற்காலிகமான இந்த உலக வாழ்க்கையை விட, நிலையான மறுமை வெற்றிக்காக தன் நேரத்தையும் பழக்கவழக்கங்களையும் மாற்றி அமைத்துக் கொண்டார்.

ஒருநாள் மதிய வேளையில், வீட்டின் அழைப்பு மணி (Doorbell) அடித்தது. வெளியில் ஒரு வியாபாரி நின்று கொண்டிருந்தார். அப்போது இப்ராஹிம் தன் மனைவியிடம், "வீட்டில் நான் இல்லை என்று அவரிடம் சொல்லிவிடு" என்று சாதாரணமாகக் கூறும்படி சைகைக் காட்டினார். அந்தத் தருணத்தில் ஹம்ஸா அருகில் நின்று இதைக் கவனித்துக் கொண்டிருப்பதை இப்ராஹிம் கவனிக்கவில்லை.

ஆனால், கதவை மூடிவிட்டுத் திரும்பிய இப்ராஹிம் தன் மகனைப் பார்த்தபோது அதிர்ந்து போனார். ஹம்ஸா தன் மழலை மொழியில், "அப்பா, நாம் பொய் சொல்லலாமா? முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் பொய் சொல்லக் கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்களே!" என்று கேட்டான்.

அந்தச் சிறுவனின் கேள்வி இப்ராஹிமின் நெஞ்சில் ஈட்டியாய்ப் பாய்ந்தது. தன் தவறை உணர்ந்த அவர், உடனடியாக மகனை அருகில் அழைத்து அணைத்துக் கொண்டு, "கண்ணே ஹம்ஸா, நீ சொன்னது முற்றிலும் சரி. அப்பா தவறு செய்துவிட்டேன். நாம் எப்போதுமே உண்மை மட்டுமே பேச வேண்டும்" என்று அவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டார். அன்றுமுதல் எந்தச் சூழலிலும் பொய் பேசக்கூடாது என்பதில் இப்ராஹிம் மிக உறுதியாக இருந்தார்.

3. தொழுகையும் தியாகமும்

மாலையானதும், இப்ராஹிம் தனது உலகளாவிய வேலைகளைத் தள்ளி வைத்துவிட்டு, அல்லாஹ்வின் அழைப்பான தொழுகைக்கு முதலிடம் கொடுத்தார்.

அதான் ஒலித்தவுடன், டிவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த நிகழ்ச்சியை உடனடியாக அணைத்துவிட்டு, தனது முஸல்லாவை (தொுகை விரிப்பை) விரித்தார். இதைப் பார்த்த ஹம்ஸாவும் ஓடிச் சென்று, ஒரு சிறிய துணியைத் தரை விரித்து, தன் தந்தையைப் போலவே மண்டியிட்டுத் தொழுகைப் பாவனைகளைச் செய்யத் தொடங்கினான்.

பெற்றோர்கள் நல்லவர்களாக, ஒழுக்கமானவர்களாக வாழ்ந்தால், பிள்ளைகளும் அதைக் கண்டு அப்படியே வளருவார்கள் என்பதற்கு இதுவே சாட்சியாக அமைந்தது.

4. படிப்பினை

இரவு தூங்கும் முன், ஆயிஷா தன் குழந்தைகளுக்கு ஒரு அழகான நபி கதையைக் கூறிவிட்டு, பின்வருமாறு கூறினாள்:

"என் செல்லக் குழந்தைகளே! மனிதர்களின் உள்ளங்கள் வெள்ளை நிறக் காகிதம் போன்றவை. நாம் அதில் நல்ல எழுத்துக்களை எழுதினால் அது அழகாக ஒளிரும். தீயவற்றை எழுதினால் அது கறைப்பட்டுவிடும். நம்மைப் படைத்த அல்லாஹ்வை நாம் நேசிக்க வேண்டும்; எப்போதும் உண்மையைப் பேச வேண்டும்."

கதையின் சாரம்சம் (முடிவுரை):

"எண்ணம்போல் வாழ்க்கை" என்பது போல, பெற்றோரான நாம் எப்படி நடக்கிறோமோ, அதைத்தான் நமது பிள்ளைகளும் பிரதிபலிப்பார்கள். தற்காலிக உலக இன்பங்களை விட, மறுமை வெற்றிக்காக நமது பழக்கவழக்கங்களை மாற்றிக் கொண்டு, பிள்ளைகளுக்குச் சிறந்த முன்மாதிரியாக வாழ்ந்து காட்டுவதே பெற்றோர் கடமை என்பதை இப்ராஹிமின் குடும்பம் அழகாக உணர்த்தியது.